Eğitim sistemimizde son yıllarda uygulanan yapılandırmacı yaklaşım temelli yeni sistem yukarıdan aşağıya bir değişimdir. Bu nedenle ne eğitim – öğretim ortamı bu değişikliğe hazırdır ne öğretmenler ne de eğitimin olmazsa olmazı veliler.
Eğitim – öğretim ortamı hazır değildir çünkü sınıflar kalabalıktır. Yapılandırmacı yaklaşım ve bu yaklaşımın alt dalı olan çoklu zeka modeline göre ders işlenebilmesi için öngörülen sınıf mevcutlarıyla karşılaştırıldığında bugünkü sınıflarımız 40 – 60 arası mevcut ile çok kalabalıktır. Bilgisayar, internet, projeksiyon cihazı ve eğitim yazılımı ihtiyacı hat safhadadır. Öğretmenlerimiz davranışçı yaklaşımın alışkanlığı olan öğretmen merkezli eğitime uygun yetişmişlerdir. Öğrenci merkezli eğitim nedir ve nasıl uygulanır soruları pek çok öğretmenimizin zihninde cevabı olmayan sorulardır. Soruların teorik cevabı olsa bile pratikte neler yapılabileceği konusunda pek az öğretmenimiz bilgi ve tecrübe sahibidir. Yapılandırmacı yaklaşımın olmazsa olmaz ayağı veliler ise gün geçtikçe okula karşı daha da ilgisizleşmektedirler.
Yeterli altyapı, bilgi, birikim, tecrübe ve donanıma sahip olduğumuz gün yapılandırmacı yaklaşımın davranışçı ve bilişsel yaklaşıma göre eğitim – öğretimde daha verimli olacağı, yurtdışında yapılan araştırmaları göz önüne alırsak, önemli bir gerçektir.
Yapılandırmacı yaklaşım ölçme değerlendirme basamağında süreci değerlendirmeyi önerir ve süreç değerlendirmeye uygun yöntem ve teknikler sunar. Ne acıdır ki, Türk Milli Eğitim Sistemi “süreç değerlendirme” teriminden yola çıkarak ilköğretim öğrencilerimizi 6, 7 ve 8. sınıfların sonunda SBS adında bir sınava tabi tutuyor. Temel amacı eğitim olan ilköğretim basamağı, amacından tamamen saparak öğrencileri yıl boyunca sınav ağırlıklı bir maratona dahil ediyor ve sınavın sonucuna göre ortaöğretime öğrenci kabul ediyor. Bu durum velilerimizi haklı olarak! dershanelere yöneltmiştir. Bu durumun sonucunda Türkçe, matematik, fen ve teknoloji, sosyal bilgiler ve yabancı dil dersleri dışındaki dersler tüm önemini yitirmiştir. Durum o kadar vahimleşmeye başlamıştır ki milli eğitimde koltuk sahipleri Türkçe, matematik, fen ve teknoloji, sosyal bilgiler ve yabancı dil öğretmenleri dışındaki tüm personeli gözden çıkarmış, okulun başarısını sadece SBS ortalamasına bu başarıyı da sadece Türkçe, matematik, fen ve teknoloji, sosyal bilgiler ve yabancı dil öğretmenlerine indirgemiştir.
Türk Milli Eğitim Sisteminde 8 yıllık kesintisiz eğitim her birey için zorunludur. Temel amacı öğretim değil eğitimdir. Fakat günümüzdeki anlayış öğretim üzerine yoğunlaşmış, eğitim kavramı unutulmuştur.
Son yıllarda kimi okullarda görülmeye başlanan 6, 7 ve 8. sınıflarda seviye sınıfı oluşturma anlayışını SBS sınavı tetiklemiştir. Ortaöğretim kurumlarına giriş sınavının sadece 8. sınıfın sonunda yapıldığı dönemlerde düşük oranlarda görülen seviye sınıfı uygulaması, sınavın üç yıla yayılması nedeniyle eğitim – öğretimin okullarda uygulama aşamasında amacından saptığını ve dershane mantığına döndüğünü açıkça göstermektedir. Peki ilköğretimde seviye sınıfı oluşturmak doğru bir uygulama mıdır?
Kabaca tanımlamak gerekirse; öğrencilerin ders notlarına ya da kısa süreli test sonuçlarına göre ayrılarak sınıflarının belirlenmesi sonucunda seviye sınıfları oluşur.
Zorunlu olan ilköğretimde uygulanan seviye sınıfları, anayasanın eşitlik ilkesine açıkça terstir. Bunun yanı sıra insan hakları, çocuk hakları gibi kavramlara da aykırıdır. İlköğretim genel müdürlüğünün 30.07.2009 tarih ve 13258 sayılı genelgesi de seviye sınıfları uygulamasını açıkça yasaklamıştır.
Modern anlayışa göre örgün eğitim hayata hazırlık değil, hayatın ta kendisidir! Seviye sınıfları ise gerçek hayatın bir kesiti kesinlikle olamaz. Toplumu oluşturan bireyler arasında zengin – fakir, çalışkan – tembel, üstün zekalı – düşük zekalı, bilinçli – bilinçsiz, titiz – vurdumduymaz, saygılı – saygısız, vs. kişiler bulunur. Seviye sınıfı oluşturulmuş bir okuldaki sınıf içerisinde bu kişiliklerin büyük çoğunluğu bulunmaz. Gerçek hayattan bir kesit olmaktan çıkan okul, bireye ayrıcalıklar tanıyarak aslında öğrenciyi bir çıkmaza sürükler. Öğrencilik hayatını tamamlayıp topluma farklı sıfatlarla dahil olan bireyler gerçeklerle yüzleşince yaşamın acımasız tokadını yüzünde hisseder ve sudan çıkmış balığa döner. Zira hayat ona ayrıcalıklar tanımayacaktır. Okul hayatın ta kendisidir, SBS’ye hazırlanmak için düzenlenmiş dershane değil!
Özellikle zorunlu olan ilköğretim okullarının görevi milli, ahlaki, insani, manevi, kültürel değerlerini benimseyen, Türkiye Cumhuriyetine karşı görev ve sorumluluklarını bilen ve bunları davranış haline getiren yurttaşlar yetiştirmektir. Fakat seviye sınıflarında bu değerler bir kenara bırakılıp, nasıl daha az yanlışlı sınav sorusu çözülür konusu irdelenmekte, dolayısıyla öğrenciler bu değerlerden mahrum kalmaktadır. Her öğrencinin mühendis, doktor, avukat, diplomat olmasını bekleyemeyiz. Okul topluma insan yetiştiren kurumdur, toplum tarafından istendik özelliklere sahip insan; doğru insan, konuşmasını ve susmasını bilen insan, demokratik yaşamayı bilen, hoşgörüyü düstur edinen, başkalarının değerlerine ve düşüncelerine saygılı insan… Slavin’in dediği gibi : “Doğası gereği sevşye sınıfları, demokratik ve siyasal – toplumsal eşitliğin karşısında yer alır. Bu uygulama sık sık ırksal ve etnik bölünmeler ortaya çıkarmakta, korkunç ve uzun sürede sonuçlanan hatalara yol açma riski taşımakta, bir çok çocuğu düşük nitelikli bir öğretim ve düşük nitelikli bir geleceğe mahkum etmektedir.” (Slavin, 1995, s.221)
Bloom’un tam öğrenme modeline göre her öğrenci öğrenebilir! Her öğrencinin öğrenebilmesinin ön şartı ise motivasyondur. Düşük seviye sınıfındaki öğrenciler “nasıl olsa ben kazanamayacağım, başaramayacağım” düşüncesiyle hareket ettikleri için motive edilmeleri güçleşir. Önemsendiğini hisseden öğrenci başarılı olacağına göre düşük seviye sınıflarında başarıya ulaşmak güçleşir, hatta imkansızlaşır.
Çoklu zeka kuramının fikir babası Gardner’a göre her insanın bir konuda üstün yanı vardır. Seviye sınıfları ise öğrencinin sayısal ve sözel zekalarına göre belirlenmektedir. Perki diğer zeka türleri? Diğer üstünlükler? Sayısal ve sözel zekalarına göre bireyleri diğerlerinden biraz daha zayıflar diye görmezden gelirseniz, önemsemezseniz onlar sizi hiç önemsemez. Böyle bir ortamda ise eğitim gerçekleştirilemez.
Yapılandırmacı yaklaşımın önemli bir basamağı da kubaşık (işbirlikçi) eğitimdir. Kubaşık eğitimde öğrencilerin gruplar halinde çalışması sağlanır. Karma çalışma grupları oluşturulması esastır. Oluşturulan bir çalışma grubunda kız ve erkek sayıları mümkün olduğu kadar eşit olmalıdır. Bunun yanında farklı başarı düzeyinden, farklı ekonomik durumdan, farklı ilgileri olan, vs. öğrenciler aynı çalışma grubunda olmalıdır. Bu sayede oluşan grup toplumun küçük bir kesiti olur ve öğrenciler için faydası üst düzeye çıkar. Kubaşık eğitime göre grup içi heterojen, gruplar arası homojen bir yapı oluşturulmalıdır. Aynı şekilde sınıf içi heterojen, sınıflar arası homojen dağılım sağlanmalıdır. Seviye sınıfı uygulaması olan bir eğitim kurumunda kubaşık eğitim modelini başarılı bir şeklide uygulamak imkansızdır.
Yapılan bir araştırmaya göre seviye sınıfları ile karma sınıflar arasında anlamlı bie fark yoktur. Üst grupta %5 artış, alt grupta ise %5 düşüş görülmüştür. Peki seviye sınıfı oluşturmanın amacı her grupta başarıyı artırmak değil miydi!
İlköğretim II. kademede ergenlik yıllarının daha başında olan çocuklarda kendini ispatlama eğilimi vardır. Alt seviye grubundaki öğrenciler hiçbir zaman kendilerini akademik başarı ile ispatlama yoluna gitmezler. Bu durumda, farklı alanlarda kendini ispatlama yoluna giden öğrenciler nedeniyle eğitim ortamında olumsuzluklar görülebilir. Çeteleşmeler, arkadaşlarına ve öğretmenlerine karşı saygısızlık, okula karşı sevgisizlik ve ilgisizlik, erken yaşta sigara vb alışkanlıklar bu olumsuzluklardan bazılarıdır. Kimi alt seviye grubu öğrencileri aşağılık duygusuna kapılacağı için hayatının pek çok evresinde, belki de tamamında topluma uyum sorunu yaşayacaktır. Üst seviye grubu öğrencileri de aynı şekilde okulun kendilerine tanıdığı ayrıcalığı toplumun tanımadığını görünce uyum problemi yaşayacaktır. Her iki gruptaki öğrenciler de diğer grupla etkileşemediği için asosyal, bencil ve vasfı olsa dahi liderlik yönünün kullanamayan bireyler olarak topluma karışacaktır.
Üst seviye grubundaki öğrenciler “biz çalışkanız, okulda biz ne dersek o olur, öğretmenler sözümüzden çıkmaz” gibi düşüncelerle hareket eder. Bu da öğrencilerde şımarıklık, ukalalık gibi tavırların oluşmasına sebep olur. Üst seviye grubundaki öğrenciler genellikle gururlu, kibirli ve üstün benlik duygusuna sahip bireylerdir.
Alt seviye grubundaki öğrencilere daha çok ilgi gösterilmesi gerekirken;
• Öğretmenler bütün gruplarda aynı plan doğrultusunda eğitim – öğretim faaliyetlerini devam ettirmektedir.
• Bütün gruplara her dönemin sonunda soruları aynı olan ortak sınavlar yapılmaktadır. Bu da doğal olarak düşük seviye grubundaki öğrencilerin düşük not almasına sebep olmaktadır. Doğru olan her gruba kendi seviyesine uygun sorular hazırlamaktır. Daha doğru olan seviye grubu oluşturmamak ve yapılacak sınavların sonucunda tam çan eğrisini yakalamaktır. Seviye gruplarına yapılan sınavların sonucunda hiçbir zaman istendik çan eğrisine ulaşılmaz. Bu da sınavın geçerliğini düşürür
• Alt sınıflardaki rehber öğretmene, sınıf öğretmenine ve ders öğretmenlerine diğerlerine oranla daha fazla yük binmektedir.
• Kurumlarda bazı öğretmenler sadece üst seviye grubu sınıflarda derse girmektedir. Bu da öğretmenler arasında ayrımcılığa ve huzursuzluğa sebep olmaktadır.
• Sene sonunda kurulan şube öğretmenler kuruluna gelen öğrenciler hep alt seviye grubundan olan öğrencilerdir. Bu da onlara gösterilmesi gereken ilginin gösterilmediğini ve alt gruplardaki öğrencilerin kaybedildiğini gösterir.

Kimilerine göre nazi sınıfı olarak da tabir edilen seviye sınıflarının yasal, etik, ahlaki, insani, bilimsel yönlerden olumlu yanı bulunmamaktadır ve dayanağı da yoktur. Eğitimde ürün ve dönüt anında değil de uzun bir süreç sonunda alınır. Seviye sınıfı uygulamasıyla sürdürülen eğitim – öğretimin olumsuz sonuçlarını önümüzdeki yıllarda göreceğimizi üzülerek belirtiyor ve bir şekilde kılıfına uydurularak pek çok okulda uygulanan seviye sınıfları anlayışının ve dershanecilik mantığının derhal durdurulmasını temenni ediyorum.

Derginin birinci sayısı :

Buraya tıklayarak dergiye ulaşabilirsiniz.(Sağ tuşla farklı kaydet diyerek bilgisayarınıza kaydetmeniz tavsiye edilir. Bilgisayarınızda pdf reader bir program olması lazım; acrobat reader, foxit reader, vs)

Derginin ikinci sayısı :

Buraya tıklayarak dergiye ulaşabilirsiniz. (Sağ tuşla farklı kaydet diyerek bilgisayarınıza kaydetmeniz tavsiye edilir. Bilgisayarınızda pdf reader bir program olması lazım; acrobat reader, foxit reader, vs)

“Bunun neresi savunulabilir ki?” diyebilirsiniz ama baştan belirteyim kelimelerim korsan ürün kullanımını destekler niteliktedir. Araştırmalarım sonucu aslında pek çok insan benim gibi düşünüyor ama ya kelimeleri kifayetsiz kalıyor ya da düşüncelerini dillendiremiyorlar maalesef. Bu konuyu ele almamın temel sebebi de budur.

Sanatçılar, yazarlar, büyük yazılım şirketleri, yayıncılar ve korsandan canı yanan pek çok diğer kodamanlar bir nebze de olsa amaçlarına ulaştı. Caydırıcı görünen bir yasa yürürlüğe girdi ve korsan yayın satanlar birer ikişer köşe başlarından kayboldular, kaybolmamakta direnenler de sonunda hüsrana uğradı.

İşin artık “bu kadar da olmaz, pes” dedirten yanı ise içeriğinde film, mp3 gibi illegal dosyalara ait linkler veriliyor diye pek çok web sitesinin kapatılması oldu. Düşünün ki dünyanın “en”leri arasında gösterilen, büyük bir başarı grafiği göstermiş devasa bir web sitesi kendilerine MÜYAP diyen birilerinin açtığı dava sonucu önce kapatılıyor, sonra içeriği boşaltılarak tekrar yayına sokuluyor. Halbuki kapatılan sitelerin pek çoğu forum portallarıdır ve amaçları bilgi paylaşımıdır. İnsanlar, özellikle amatörler, siteye girerler, yaptıkları projeleri paylaşırlar, yazdıkları makaleyi paylaşırlar, yaşadıkları tecrübeyi paylaşırlar, takıldıkları konularda bir bilene danışırlar. Hem de hiçbir karşılık beklemeksizin döner bu çark. Böylece çalışmalarında kaliteye bir adım daha yaklaşırlar. Günde binlerce insanın yararlandığı bir sitenin yayınını engelleyen nasıl bir yasa, nasıl bir yargı ve nasıl bir anlayıştır!

Peki neden korsan yayına başvurur bu ülkenin insanları? Yada soruyu şöyle mi sorsak : Neden korsan yayına mecbur kalıyoruz? Eminim ki imkanları elverse hemen herkes orijinal yayın kullanmayı benimseyecektir. Zira hiçbir şeyin taklidi orijinalinin yerini tutamaz, korsan yayın kullanan da kullanmayan da bunun bilincindedir; tecrübeyle sabittir herkesçe.

Neden korsana mecbur kalıyoruz? Korsanı yayınlanan ürünlere dikkat edersek bunu biraz daha iyi anlayabiliriz sanırım. Örneğin korsan kitaplar çok yaygındır ve korsan yayınlardan en çok şikayetçi kesim yazarlar ve yayınevleridir. Bir dönem hemen her köşe başında üzerinde nadide eserler bulunan bir tezgah ve etrafına doluşmuş meraklı bir kalabalık çoğumuzun gözüne çarpmıştır. Bu sahnenin bende uyandırdığı ilk izlenim o meraklı kalabalığın yarısı hatta üçte biri gerçekten okumaya meraklı ise kimse çıkıp ta bu ülkenin insanı okumuyor diyemez, demeye hakkı yok! Tokat gibi yüzlerine çarpılacak bir karedir o kalabalık. İnsanlar okumak istiyor ama okuyamıyor! Sen ortalama bir kitabı 20-30 YTL arasında satışa sunarsan bu ülkenin insanı o kitabı vitrinden seyreder ancak, sonra da gider korsanını alır. Başka çaresi var mıdır ki? Bir insanın haftada bir kitap okuduğunu düşünürsek ayda ortalama 100 YTL yayınevine borçlanır. Asgari ücretle çalışan bir insan bu parayı nasıl verir? Ayda 130 YTL kredi alan bir üniversite öğrencisi nasıl okusun? Yasa çıkarıp, dava açıp korsanı engellemek yerine fiyat indirimine neden gidilmez? Bu kitapların maliyeti gerçekten de bu kadar yüksek midir? Fiyatlar uygun olsa eminim ki korsan kendiliğinden sönüp gidecektir, köşe başlarını kollayan zaptiyelere hiç ihtiyaç olmayacaktır. Korsan kitap konusunda hiçbir harfine dokunmadan vereceğim aşağıdaki yorumlara dikkatinizi çekerim:

• piril (16.04.2006)
  
  kim daha iyi basılmış kitapları okumak istemezki…
  kimse keyfinden ya da yazarlara gıcık olduğundan korsan kitap alıp okumuyor! ! mecburen alıyoruz,öğrenciyiz! biliyorum en kolay cvp bu ama okumak istiyoruuuuuuz! ! aklıma başka bi yol gelmiyo:(bence kitaplara uygulanan vergiler en aza indirilebilir,çözüm olabilir..)

• karissma (11.02.2006)
  
  kesinlikle korsana karşıyım doğru emeğe saygı ama ya kitap almaya durumu olmayan ne yapsın yapmayın allah aşkına bir kitap 25ytl olmuş bu parayı her kez verebilirmi kaldıki bir yazar korsandan yakınıyorsa biraz yazarlığından şüphe duyarım amacı para kazanmakmı yoksa düşüncelerini insanlara duyurmakmı eğer birincisini tercih ediyosa söyliyecek bi şey yok zaten ama ikincisini tercih ediyorsa korsan onun için büyük bir fırsat
• pheta (28.12.2005)
  
  Korsan kitaplara savaş açanlar ömrü hayatlarında,karşılarına çıkan ve akıllarını başlarından alan bir kitabı imkansızlıklardan dolayı alamadıkları için o kitabın parasını denkleştirene kadar uykusuzluk çektilermi?
  Emeğe saygı mı? yoksa bilgiye bir an önce ulaşabilme mi? Bu ikilemi yaşadılarmı?
  Evet çoğunlukla korsan kitap alıyorum.Haftada en az 2 kitap okuyan biri olarak yazanın,basanın,ya da korsan satanın cebi dolsun gayesiyle değil beynim bilgiyle dolsun gayesiyle bu tercihim.
  Ortalığı velveleye veren siz’emeğe saygı’taraftarları olayı birde biz gerçek kitap okuyucularının açısından yorumlasanız görseniz daha anlaşılır olacak durum.

Liste uzuyor da uzuyor. Okurlar dertli, fiyatlardan yakınıyor çoğunluğu. Rakamlar da haklılıklarını ne kadar net bir şekilde ispatlıyor. Basit bir hesaplamayla, ortalama kazanç miktarları ele alındığında eğer Türkiye’de bir okursanız aylık kazancınızın yaklaşık 20’de 1’ine bir kitap, Amerika’da bir okursanız aylık kazancınızın 450’de 1’ine bir kitap okuyabiliyorsunuz.

Korsan okuyanlara da satanlara da ağır eleştiriler yöneltmekten çekinmeyen yayınevi yetkilileri ve yazarlar da çuvaldızı başkasına batırıyorlar ama azıcık iğnenin ucunu da kendilerine doğrultsalar belki de pek çok şey çözülecek. Bilgi Yayınevi’nden bir yetkili “bu işi yapanlara uyuşturucu taciri muamelesi yapılmalı” diyor! Sen gençliğe fiyatları azaltmayarak resmen “okuma” dersen asıl o zaman beyni aç gençlik çözümü uyuşturucu tacirlerinde arar.

Ya diğer korsan yayınlar? Son yılların parlayan yıldızı bilgisayar ve bilgisayar yazılımları alanındaki korsan ürün yelpazesi o kadar geniş ki. Benim şahsi düşünceme göre de engellenebilirliği en zor olan korsan ürünler bilgisayar yazılımları. Dünyanın her yerinde milyonlarca bilgisayar kullanıcısı severek ve isteyerek, hiç karşılıksız korsan yazılım dağıtıyor.

Nasıl artmasın? Makinenin fiyatı zaten bir hayli fazla. Çok güzel nutuk atar bizim büyüklerimiz “bilgisayarlı eğitime destek, bilgisayarlı eğitime, çağdaş eğitime geçiyoruz” diye. Bir bilgisayar öğretmen adayı olarak madalyonun bu yüzü benim için o kadar sevindirici bir gelişme ki anlatamam. Ya madalyonun arkasında ne var, o yüze hiç bakmayacak mıyız? Okullara bilgisayar laboratuvarları birer ikişer kuruluyor, başlarına bir öğretmen atanıyor. Buraya kadar çok güzel. Ben o bilgisayarı neyle çalıştırıyorum kardeşim? İçinde taa 1997 lerden kalma bir işletim sistemi, yine o zamanlardan kalma bir ofis paketi güle güle kullanın! Hani çağdaş eğitimdi? Bazı okurlarım diyebilir 1997 çok mu geride kalmış bir tarih diye. Ama bilgisayar teknolojisi o kadar hızlı ilerliyor ki bir yıl bile geride kalmak çok şey kaybettiriyor kullanıcıya.

Bilgisayar yazılımlarının ücretsiz alternatifleri var, onlar da tercih edilebilir görüşü bir kesim “özgür yazılımcı” tarafından sürekli savunulur. Linux işletim sistemi ve bu platformda geliştirilen ücretsiz yazılımlar kullanılsın isterler. Fakat bu özgür yazılım platformları halen ev kullanıcılarını tatmin edememekte. Kullanışlılığı yetersiz. Hele internet bağlantısı olmayan bir ev kullanıcısı için işkenceden öteye geçemez linux ve türevleri. İlköğretim 4. sınıf öğrencisi ne anlar bash kabuğuna kod yazmaktan Allah aşkına… Bir ev kullanıcısı oyun oynamak ister, müzik dinlemek ister, film izlemek ister… Yani öncelikleri eğlencedir. Özgür yazılım platformları daha çok profesyonel kullanıcı taraftarı bir görüntü sergilemekten öteye geçebilmiş değil. Bir gün daha kullanışlı hale gelirlerse neden olmasın deriz elbette.

Korsan yazılım konusunda bir arkadaşımız şu cümleleri sarfetmş, aynen aktarıyorum:

• pinkcrow7 / 28.12.2005
  Ülkemizde korsan kullanımının artmasından endişe duyanlar şu aralar eminim rahattır.Nede olsa korsanı önlemek için yoğun bir çalışma yapılıyor son günlerde.Ama korsan bittiğinde 3-5 milyona alıp evimizde kullandığımız Photoshop gibi programları 700$ verip alabilecekmiyiz? Hiç Sanmıyorum.Bence Korsanı engelliceklerine bizim insanımızın alım gücünü yükseltmeye çalışsalar daha mantıklı olurdu.Sonuçta kimse orjinali varken korsan almak istemez

Korsan yazılım ile ilgili yapılan bir anket sonuçlarına göre öğrencilerin yaklaşık %88’i, bir meslek sahibi kullanıcıların ise yaklaşık %71’i korsan yazılımları tercih etmekte. Yine benzer sonuçlar, bir meslek sahibi olsa ne fark edecek ki! Bilgisayar, orijinal yazılım bizim insanımız için hala lüks! Temel ihtiyaçlarımız zor karşılıyoruz, bilgisayar bizim neyimize…

Bu konu çok su götürür. Kesin çözüm, bir şarkıcının da belirttiği gibi boş CD fiyatlarını orijinal müzik CD fiyatlarının üzerine çekerek insanların boş cd almalarını engellemekten geçiyor! Zaten boş CD’ler sadece korsana hizmet eder ya, yükseltelim fiyatlarını olsun bitsin! Hatta orijinal müzik CD fiyatları yerine orijinal yazılım fiyatlarının üzerine çekelim biz şu fiyatları hazır el atmışken. Yani yaklaşık 1000 dolardan falan satsak olur işte! Böylece biz hiç gelişmeyelim, daha da gerileyelim olsun bitsin. Tabi bunun yan etkileri de olur, korsan boş CD’ler üretilir bu sefer de. Peki korsan kitap konusunu ne yapalım. Onun için de matbaaları kapatalım gitsin. Kesin çözüm dedik ya, vur beline kazmayı!

Bu ülkede korsan yayın yakın bir gelecekte engellenemez, ne yasalar ne savlar önüne geçemez. Çünkü insanlar okumak, kullanmak istiyor. Öğrenmek istiyor. Parası yetmezse gider korsanını alır kullanır!

Tam boyut için buraya tıklayın

Tam boyut görmek için buraya tıklayın

Tam boyut görmek için buraya tıklayın

Tam boyut görmek için buraya tıklayın

Tam boyut için buraya tıklayın

Bu blog 26 Nisan 2009 tarihinde internetteki yerini aldı. Ara sıra uğrarsanız; sanal dünyadaki kişisel çalışmalarımı, faydalı olduğunu düşündüğüm bazı yazılımları, ve ara sıra yazdığım makalelerimi inceleyebilirsiniz.

Çok yakında daha renkli sayfalarla görüşmek üzere…

İletişim : htbilgisayarci@yahoo.com